تاثير 8هفته تمرين هاي مقاومتي و تعادلي بر قدرت اكستنسورهاي دست برتر و استقامت تنه كودكان با فلج مغزي: مطالعه موردي

زمينه: پژوهش هاي مختلفي تاثير تمرين هاي مقاومتي بر قدرت عضلات افراد با فلج مغزي را بررسي كرده اند، درحالي كه پژوهشي با برنامه تمرين هاي تركيبي و كودكان با فلج مغزي انجام نشده است. هدف اين پژوهش تاثير 8هفته تمرين هاي مقاومتي و تعادلي بر قدرت اكستنسورهاي دست برتر و استقامت تنه 3پسر با فلج مغزي بود. روش: اين پژوهش روي 3پسر با فلج مغزي با ميانگين سني 5/6سال (2نفر 7سال و يك نفر 6سال) انجام شد. در اين پژوهش از روش پژوهشي موردي با طرح اي-بي-اي استفاده شد. در پژوهش حاضر، پس از موقعيت خط پايه، مداخله آغاز و طي 24جلسه مداخله انفرادي، تمرين هاي مقاومتي و تعادلي به آزمودني ها ارايه شد و هر 3آزمودني يك ماه پس از پايان مداخله به مدت 2هفته پي درپي تحت آزمون پيگيري قرار گرفتند. قدرت اكستنسورهاي شانه و استقامت تنه به ترتيب توسط دينامومتر و آزمون استقامت تنه اندازه گيري شد. يافته ها: يافته ها نشان داد كه مطابق با تحليل ديداري نمودار داده ها براساس شاخص هاي آمار توصيفي و تحليل ديداري ، مداخله موردنظر براي اكستنسورهاي دست برتر و استقامت تنه براي هر 3شركت كننده موثر بود. نتيجه گيري: انجام تمرين هاي مقاومتي و تعادلي مي تواند باعث افزايش قدرت اكستنسورهاي دست برتر و استقامت تنه افراد با فلج مغزي شود كه احتمالا عامل اصلي افزايش قدرت عضلات كودكان با فلج مغزي مي تواند به عوامل عصبي مرتبط باشد.