رابطه پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي با فساد اداري و ارائه الگو

زمينه: مطالعات نشان داده است كه در مبارزه با فساد اداري، نياز به مجموعه­اي عميق و اصيل از ارزش­هاي اخلاقي است. بر اين اساس پژوهش حاضر به دنبال تبيين رابطه بين پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي با فساد اداري و ارائه الگو در اين زمينه است. روش: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كاركنان سازمان هاي دولتي ايران است و تعداد 3021 نفر با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي دو مرحله اي، به عنوان حجم نمونه انتخاب شده اند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه­هاي پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي و فساد اداري هستند و به منظور تجزيه و تحليل داده­ها از روش آمار توصيفي و استنباطي (آزمون هاي Z، رگرسيون چندگانه به روش گام به گام و رتبه بندي فريدمن) استفاده شده است. يافته­ها: نتايج حاصل از رگرسيون نشان داد كه الگوي پيشنهادي معنادار مي باشد و بين پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي يعني وجدان كاري، اخلاق كاري و خودانضباطي و مسئوليت پذيري اجتماعي با فساد اداري رابطه منفي معناداري وجود دارد و از بين اين معيارها، وجدان كاري بيشترين رابطه منفي را با فساد اداري داشته است و اخلاق كاري و خودانضباطي و مسئوليت­پذيري اجتماعي در رده هاي بَعدي قرار دارند. يافته ديگر پژوهش نيز نشان داد كه وضعيت پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي در شرايط مطلوبي قرار ندارد و از بين معيارهاي اخلاقي، وجدان كاري بالاترين رتبه را در جامعه مورد مطالعه داشته است و مولفه­هاي خودانضباطي و مسئوليت­پذيري اجتماعي و اخلاق كاري در رده­هاي بَعدي قرار دارند. نتيجه گيري: بين پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي و فساد اداري رابطه منفي معناداري وجود دارد و وضعيت پايبندي كاركنان به معيارهاي اخلاقي در شرايط مطلوبي قرار ندارد. بنابراين سازمان هاي بخش دولتي بايد با تقويت معيارهاي اخلاقي در كاركنانشان، مانع از بروز فساد اداري شوند.