چگونگي كنش پادشاهان صفوي با طبقه كشاورز و روستايي

چگونگي كنش پادشاهان صفوي با طبقه كشاورز و روستايي، يا به عبارت ديگر ميزان رعيت مداري اين حاكمان، از موضوعاتي است كه ابعاد آن چندان شناخته شده نيست. چنين كنشي در اين مقاله از دو منظر مورد مطالعه قرار مي گيرد : يكي از منظر وضع دادرسي و رفع ستم از رعايا و ديگر از ديدگاه توجه به وضعيت زيستي آنان (و به طور مشخص تر كم و كيف بخشش ها، كاهش و تخفيف هاي مالياتي و بيگاري ها). بر اين اساس، اين پرسش بنيادي در اينجا مطرح است كه كنش وكاركرد پادشاهان صفوي در اين موارد با طبقه كشاورزان چگونه بود و چه تاثيري بر زندگي آنان داشته است؟ در اين رابطه بايد گفت كه در دوره صفويان، در مجموع ماليات ها و بيگاري ها بر دوش رعايا سنگيني مي كردند. لذا كاهش و بخشش هاي مالياتي و نيز دادرسي هايي كه در هر دوره اي توسط پادشاهان صفوي كما بيش صورت مي گرفت، مي توانست تا اندازه اي از اين فشارها بكاهد. براي بررسي موضوعات يادشده، نخست چگونگي كنش شهرياران صفوي با طبقه كشاورز، در سه دوره متفاوت (متقدم، مياني و پاياني) مورد مطالعه قرار مي گيرد تا تصوير روشنتري از آن بدست دهد. سپس در پايان نيز با ارزيابي اين داده هاي تاريخي، يك تحليل كلي از نتايج و تاثيرات چنين كنشي بر وضع اين طبقه ارائه خواهد شد.