ارزيابي نيمرخ قائم دماي جو شهر شيراز با استفاده از داده هاي راديوسوند: پيوند دما و بارش

ارزيابي ساختار دمايي نمايه جو كره زمين از ابزار هاي كليدي براي درك فرايندهاي ديناميكي، تابشي و شيميايي جو زمين و نيز شناخت لايه هاي مرزي درون آن و بررسي تغيير اقليم مي باشد. در راستاي شناخت ويژگي هاي نيم رخ دمايي جو زمين در بخش هاي جنوبي ايران، داده هاي گردآوري شده راديو سوند ايستگاه شيراز واكاوي گرديد. داده ها از سطح زمين تا ارتفاع نزديك به سي كيلومتري بالاي سطح دريا را براي دوره زماني 2010-2005 بامداد ايران برابر با نيمه شب گرينويچ( پديده وارونگي هوا / زماني ماهانه و فصلي پوشش مي دادند. يافته هاي پژوهش نشان داد كه در هنگام پرتاب بالن ) 2 999 9289 متر از سطح دريا ) 289 در همه روزهاي سال رخ مي دهد. ضخامت اين لايه بيشتر ميان 100 تا 280 متر در نوسان است. از ارتفاع بالاتر از 1760-1580 در نوسان بود. بلندي وردايست در ايستگاه شيراز ميان 16494تا 19006متري از o C /km متري سطح زمين(، تا پايان وردسپهر اندازه افت اهنگ دما ميان سطح دريا در نوسان بود. بيشترين ارتفاع وردايست در فصل زمستان و كمترين آن در فصل پاييز ديده شد كه اندازه آن به ترتيب 18138و 17158متر از سطح درياست. ناسازگاري هايي ميان يافته هاي اين پژوهش و يافته پژوهشگران در استراليا ديده شد كه درباره آن بحث شده است. همچنين نشان داده شد كه افزايش ارتفاع وردايست مي تواند نشانه هايي از افزايش بارش در ماه هاي سرد سال باشد. از ارتفاع نزديك به 18 تا 30 كيلومتري سطح زمين شيب دگرگوني 1-2 نوسان مي كند.