تحليل فرآيند معناسازي در ترجمه و نظام ارزشي گفتمان از منظر خرده معناهاي اجتماعي- فرهنگي و ذاتي

Meaning and evaluation system analysis of translation in the framework of afferent and inherent semantic features

ترجمه، فرآيندي فعال است كه در هنگام انتقالِ ساختار و مفاهيم از متن مبدأ به مقصد، ما را با دو نظام معنايي و ارزشي مواجه مي‌كند. نظام معنايي به معناهاي بسيط و خرده معناها قابل تقسيم است. نظام ارزشي نيز مي‌تواند از ارزش‌هاي ارجاعي تا ارزش‌هاي انتزاعي گسترده شود. در اين پژوهش كه بر خرده معناها و رابطۀآن‌ها با نظام ارزشي در ترجمه تأكيد دارد، به تبيين مباني خرده معناهاي ذاتي و اجتماعي فرهنگي ، بر اساس ديدگاه فرانسوا راستيرمي‌پردازيم و سپس با توجه به مساله بينا فرهنگي،تفاوت‌هاي فرايند معناسازي در ترجمه را با رويكردي معناشناختي مورد تحليل قرار مي‌دهيم. فرض ما اين است كه خرده معناهاي ذاتي به‌ منزلۀ پاسخي مقدماتي به نيازهاي اوليه ترجمه و خرده معناهاي اجتماعي فرهنگي پاسخي به نيازهاي اصلي ترجمه محسوب مي‌شوند.بااين‌وجود دخالت نظام ارزشي گفتمان مي‌تواند فرآيند شكل‌گيري معنا در كنش ترجمه را تحت تأثير خود قرار داده و مرزهاي معنايي را جابجا كند. هدف از اين پژوهش، تحليل جايگاه خرده معناها در فرايند ترجمه و رابطۀ آن با نظام ارزشي گفتمان هنگام كنش ترجمه است.

Translation is an active process in which a meaning is transferred from a source to a target language. During this process, meaning must have accordance with two main semantic subsystems: signification and evaluation. Signification is related to a signified unit of a linguistic sign and its encompassing properties known as seme. However, evaluation includes a range of different actualizations from more tangible referential properties to the most abstract ones. In this research, which is specially marked for its concentration on semantic features and their relationship with evaluation attributes (or values), we will have a look on afferent and inherent semantic features, notions first used by Rastier, and considering the inborn interculturality of translation, we will establish an explanation, in a semantic framework, about meaningmaking process and its variations in practice. In this regard, we assume that inherent features satisfy initial needs of translation while afferent properties are for answering its essential needs. Yet evaluation systems and semantic values can always interfere with the discourse meaningmaking process during translation and break the boundaries of semantics. The purpose of the present article is to provide an analysis of the semantic features and their status in translation studies based on textual values and evaluation systems of the target language and its culture.