ارزيابي تنوع ژنتيكي جدايه هاي مخمري عامل شانكر درختان ميوه هسته دار در برخي از استان هاي مركزي ايران

شانكر يكي از خسارت­زاترين بيماري­هاي درختان ميوه هسته­دار است كه سبب ايجاد زخم­هاي فرورفته تيره رنگ همراه با تراوش صمغ بر روي سرشاخه­ها، شاخه­ها و تنه درختان آلوده مي شود. بيماري از مناطق مختلفي از ايران گزارش شده و نشان داده شده است كه عمدتا توسط Pseudomonas syringae pv. syringaeو در موارد كمتري به وسيلهXanthomonas arboricola pv. pruniايجاد مي شود. براي ارزيابي پراكندگي عوامل بيماري، نمونه­هايي از درختان آلوده باغ­هاي استان­هاي اصفهان، چهارمحال و بختياري، قم و يزد جمع­آوري گرديد. بخش­هاي داراي علائم شاخه­ها پس از ضد عفوني سطحي، در آب مقطر استريل خرد شده و سوسپانسيون به دست آمده روي محيط آگار غذايي حاوي سوكروز كشت گرديد. كلوني­هاي غالب روي محيط ياد شده برجسته، سفيد مايل به خاكستري و خميري شكل بودند. بيماريزايي نماينده­هايي از جدايه­ها روي نهال­هاي هلو (Prunus persica) به اثبات رسيد. DNA ژنومي از نماينده­ها استخراج و قطعه­اي از ژن RNA ريبوزومي 26S آن­ها با PCR تكثير و توالي­يابي گرديد. مقايسه توالي اين ناحيه با توالي­هاي مشابه در ژن بانك نشانگر تشابه بالاي آن­ها با گونه­هاي Cryptococcus بود. تنوع ژنتيكي بيست و هفت جدايه به دست آمده با يكديگر و با دو جدايه مرجع Cryptococcus adeliensisوC. magnus با به كارگيري آغازگرهاي ERIC، BOX و REP بررسي شد. در دندروگرام رسم شده بر پايه تجميع نتايج حاصل از سه نشانگر، جدايه­ها در سطح تشابه 30% در 12 گروه قرار گرفتند. نتايج نشانگر وجود تنوع قابل توجه در بين جدايه­هاي عامل شانكر درختان ميوه هسته­دار در مناطق مركزي ايران است.