كثرت گرايي حقوقي در الهيات مسيحي و تأثير آن بر آغاز شكل گيري حقوق مدرن

Legal pluralism in Christian theology and its influences on initiation of formation of modern law

وحدت‌گرايي در مبناي اعتبار قواعد در نظام حقوق ديني، بدين معنا كه فقط ارادۀ الهي، مبنا و منشأ التزام‌آوري قواعد حقوقي باشد، نظام حقوق ديني را از واقع‌گرايي يا عقلانيت تجربي و همچنين از گزاره‌هاي برآمده از عقلانيت متافيزيكي انسان‌گرايانه و در كل از مبناها و منشأهاي رقيب، مصون نگه مي‌دارد. در اين صورت عقلانيت فطري، ارادۀ دولت و عرف، نقشي جز منبع قاعدۀ حقوقي نخواهد داشت. كثرت‌گراييِ حقوقي به معناي پذيرش چند مبنا، منشأ التزام‌آوري قاعدۀ حقوقي است. در انديشۀ حقوق مسيحي با دگرگوني از وحدت‌گرايي به كثرت‌گرايي روبه‌رو هستيم و به‌نظر مي‌رسد همين دگرگوني، زمينۀ عبور حقوقي ديني مسيحي به حقوق مدرن، يعني حقوق مبتني‌بر عقل خودبنياد را فراهم كرده است. ارتقاي جايگاه انديشۀ حقوق طبيعي يا همان عقلانيت فطري و ارتقاي جايگاه دولت، از منبع قاعدۀ حقوقي به مبنا و منشأ التزام‌آوري قاعدۀ حقوقي تبديل شده و در نقش نمادهاي عقل خودبنياد، زمينه‌ساز اين دگرگوني بوده است.

Monism on the basis of validity of essentials in Devine legal system which means it is just God who can be the foundation and origin of the indispensable legal code of practice, protect the Devine legal system from realism or practical rationality and also from predicates which is rooted in humanism metaphysics rationality and generally from adversary foundations and origins. On this understanding, intrinsic rationality, state’s determination and custom have not role, but origin of law. Accepting several basis as the meaning of legal pluralism, is the origin of imperativeness of legal basis. There is a change from monism to pluralism in Christian thought and it seems such change, has been established a basis for passing from Devine legal system to modern law loading to the development of natural theory in metaphysics of legal positivism from the source of legal role to foundations and origins of legal basis.