جلوه هاي محبت و خلاقيت در داستان «آدم آهني و شاپرك»

«محبت» و «خلاقيت» دو گوهر گران بهاي جهان هستي هستند كه در همه احوال، ستوده شده اند. گاهي در وجود انسان ها و گاه در موجودات جلوه گري كرده اند. جان سخن اين است كه وجود اين دو، در آفريده هاي الهي مايه حسن و مباهات، و در دست پرورده هاي بشري نوعي محدوديت و نقصان است. نوشتار حاضر بر آن است كه جلوه هاي تقابل «محبت و خلاقيت» را در مصداقي از آفريده هاي الهي يعني «شاپرك» و الگويي از آفرينش بشري يعني «آدم آهني» بررسي كند.