بهسازي و تخصيص بودجه ي بهينه به منظور افزايش ايمني محور شيراز-آباده

نظر به اهميت مشكلات ناشي از تصادفات ترافيكي و تبعات ناشي از آن در حمل و نقل بين شهري ، اين مقاله به ارائه راهكاري براي تخصيص بودجه به منظور بهسازي محور شيراز-آباده با هدف بيشينه سازي ايمني آن پرداخته است. براي بهسازي هاي جاده ها دو نوع متغير پيوسته و دودويي معرفي مي شوند.لذا مدل مسئله با توجه به مدل كوله پشتي به صورت يك مسئله برنامه ريزي صحيح آميخته است كه هدف آن انتخاب بهينه بهسازي ها و بيشينه نمودن ميزان كاهش تصادفات مي باشد.نظر به بزرگي بعد ، با استفاده از روش تجزيه بندر و دو بخش نمودن داده هاي مرتبط با محور تردد ، نتايج تخصيص بهينه ارائه مي گردند، بر اساس روش تجزيه بندر، كه خاص مسائل با بعد بزرگ وداراي دو جزخطي و غير خطي است، ابتدا مسئله اوليه به دو مسئله ي كوچكتر تجزيه شده و سپس به صورت فرآيندي تكراري در هر تكرار قيدي جديد معرفي و به مسئله اضافه مي شود تا در هر گام، جواب فعلي به جواب بهينه نزديك و نزديك تر شود. مطابق قضاياي موجود، الگوريتم پس ازتعداد متناهي تكرار به جواب بهينه همگرا مي گردد