چالش‌هاي صلح در افغانستان

پايان ماموريت نيروهاي بين المللي در افغانستان و واگذاري تامين امنيت به نيروهاي نظامي افغان پيامدي جز ناكامي آمريكا در نابودي تروريسم و پيشبرد صلح پايدار نداشت. اتخاذ استراتژي جديد از سوي آمريكا تنها به بروز تنش با حكومت افغانستان انجاميد. دخالت قدرت‌هاي همسايه رقيب با هدف نفوذ، افغانستان را ميدان حفظ منافع رقبا بدون توجه به حاكميت ملي آن قرار داده است. انعكاس تنوع قومي و مذهبي جامعه در نهادهاي سياسي و نظامي امنيتي تاثيرات مخربي بر عملكرد موفق اين نهادها داشته است. با گسترش تجارت مواد مخدر، خودكفايي اقتصادي مناطق روستايي، قدرت‌يابي شورشيان و عدم كنترل حكومت بر آن مناطق در حال تقويت است. ضمن اينكه، تحولات پيچيده ناشي از مرگ رهبر طالبان و انشعاب در رهبري جديد، دستيابي به صلح پايدار حكومت با دو گروه بزرگ شورشي در حال جنگ با يكديگر را دشوارتر از قبل ساخته است.         اين مقاله با استفاده از روش توصيفي تحليلي مي‌كوشد به اين سؤال پاسخ گويد كه چه عواملي استقرار صلح و ثبات در افغانستان را با دشواري مواجه ساخته اند؟ نظريه واقع‌گرايي به عنوان چارچوب نظري مقاله انتخاب شده و براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش كيفي استفاده شده است؛ همچنين نگارندگان اين فرضيه را مورد بررسي قرار خواهند داد كه مداخله رقابت آميز دولت‌هاي خارجي و ترجيح منافع خود بر منافع و مصالح افغانستان و زمينه هاي اجتماعيفرهنگي داخلي، موانع عمده استقرار صلح در افغانستان مي باشند.