بررسي و تحليل الگوي فضايي پراكنش آراء در انتخابات يازدهم رياست جمهوري ايران

جغرافياي انتخابات در حقيقت كاربست جغرافياي سياسي در نتايج انتخاباتي بر حسب حوزه​هاي اداري است و در آن نقش عوامل و عناصر جغرافيايي در فرايند گزينش سياسي شهروندان در قالب انتخابات سطوح محلي، ملي و فراملي مورد بررسي و تبيين قرار مي گيرد. مطالعه الگوي آراء كانديداها و عوامل جغرافيايي موثر بر آن يكي از موضوعات مطرح در جغرافياي انتخابات است. به عبارت ديگر، تصميم سياسي راي​دهندگان و توزيع جغرافيايي آراء كانديداها در مناطق مختلف، در قالب الگوهاي فضايي آراي كانديداها قابل مطالعه است. اين الگوهاي جغرافياي و فضايي در آراء بازتابي از تمايزات و خواست گروههاي اجتماعي- اقتصادي يا گروههاي قومي و نژادي است و هر چه خواستهاي مردم در مناطق متنوعتر باشد پيوستگي در الگوي راي نيز از بين خواهد رفت. پژوهش حاضر به دنبال بررسي و تحليل الگوهاي آراء كانديداها در يازدهمين دوره انتخابات رياست جمهوري ايران است. اين پژوهش از حيث ماهيت و روش توصيفي – تحليلي است و تلاش شده است با استفاده از مدل نقاط شكست در محيط نرم افزار Arc GIS، تفاوتهاي فضايي آراء كانديداها استخراج و در قالب نقشهها نمايش داده شوند. نتايج پژوهش منطبق بر نقشه​هاي كروپلت نشان ميدهد در الگوي راي كانديداها به ويژه آقاي رضايي، قاليباف و روحاني متغير همسايگي نقش برجسته​اي داشته است. علاوه بر اين الگوي راي آقاي جليلي متاثر از متغير ايدئولوژيك، آقاي رضايي متاثر از متغير قوميت، آقاي قاليباف متاثر از عملكرد در كسوت شهردار تهران و آقاي روحاني پيروز انتخابات متاثر از متغير قوميت و مذهب و به عبارت دقيق​تر راي اقليت​هاي اكولوژيك، اقتصاد سياسي و الگوي راي سلسله مراتب نيازها بوده است.