اثربخشي الگوي روان درماني ويژه بيماران قلبي بر كيفيت زندگي آن ها

زمینه و هدف: بیماری‌های قلبی-عروقی یكی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر در جهان محسوب می‌شوند. بیماری‌های قلبی-عروقی بیماری‌های وسیعی را دربرمی گیرد نظیر بیماری‌های عضلات قلب و سیستم عروق كه وظیفه‌شان فراهم كردن نیازمندی‌های قلب، مغز و سایر ااندام­های حیاتی بدن است. در مطالعه حاضر به بررسی اثربخشی الگوی روان‌درمانی ویژه بیماران قلبی بر كیفیت زندگی آن‌ها پرداخته شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه­آزمایشی، 30 بیمار قلبی به‌صورت در دسترس از بیمارستان رسول اكرم شهر رشت انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و كنترل قرار گرفتند. گروه‌های آزمایش و كنترل، پرسشنامه كیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت را قبل و بعد از مداخله تكمیل كردند. مداخله بر اساس 25 جلسه (150 دقیقه‌ای) برای بیماران گروه آزمایش انجام گرفت. داده‌ها بر اساس آزمون تحلیل كوواریانس چندمتغیره (مانكوا) و توسط SPSS19 مورد تجزیه­وتحلیل قرار گرفت. یافته­ها: نمرات میانگین میزان كیفیت زندگی و مؤلفه‌های آن قبل و بعد از مداخله ازنظر آماری تفاوت معناداری وجود داشت (05/0>p). به‌عبارتی‌دیگر، به نظر می‌رسد روان‌درمانی ویژه بیماران قلبی بر كیفیت زندگی آنان مؤثر بوده است. نتیجه‌گیری: این درمان در بهبود كیفیت زندگی بیماران قلبی مؤثر بوده است. بنابراین، به‌عنوان یك درمان اثربخش برای بهبود بهداشت روان پیشنهاد می‌گردد.