مطالعه ويتلوژنين القا شده در پلاسماي جنس نر ماهي حوض به عنوان بيوماركر مواجهه با برهم زننده هاي اندوكريني

ماهي حوض (Carassius auratus auratus) از ماهيان آب شيرين و جزء اولين ماهيان اهلي شده و آكواريومي به حساب مي­آيد. به منظور مطالعه ميزان ويتلوژنين القاء شده پلاسما در اين ماهي، از تيمارهاي 17بتا- استراديول، بيس فنول A (BPA)، نفتالن و بوتاكلر استفاده شد. بررسي حاضر طي دو مرحله مجزا انجام گرفت. در مرحله نخست، تيمارهاي BPA، نفتالن و بوتاكلر با دوزهاي µg/L500، µg/L200، µL/L28/0 طي مدت 15 روز به آكواريوم هاي حاوي ماهي حوض اضافه شدند و خون گيري در روزهاي پنجم، دهم و پانزدهم انجام شد. در مرحله دوم، تيمارهاي 17بتا- استراديول، BPA، نفتالن و بوتاكلر به ترتيب با دوزهاي mg/mL5/0، mg/Kg50، mg/Kg50 و µL20، مستقيما به ماهي ها تزريق شدند و پس از 48 ساعت خون گيري صورت گرفت. بعد از جداسازي پلاسما، با استفاده از تست ALP ميزان فسفات و ويتلوژنين هر يك از تيمارها اندازه گيري و محاسبه شد. نتايج به دست آمده از مرحله اول نشان داد بين مقادير ويتلوژنين تيمارها و گروه شاهد اختلاف معني دار وجود دارد (05/0P<). در بين تيمارها ابتدا 17بتا- استراديول و سپس BPA بيش ترين ميزان ويتلوژنين را به خود اختصاص دادند. از لحاظ آماري بين دو تيمار نفتالن و بوتاكلر اختلاف معني داري وجود نداشت. در مرحله دوم، نتايج به دست آمده اختلاف معني داري را بين گروه شاهد و ساير تيمارها نشان داد (05/0P<0.05)، در حالي كه بين دو تيمار BPA و نفتالن اختلاف معني داري وجود نداشت. با توجه به نتايج به دست آمده در اين بررسي BPA، نفتالن و بوتاكلر با القاء ساخت ويتلوژنين در هر دو مرحله آزمايش، نشان دادند كه مي­توانند به عنوان EDC در نظر گرفته شوند.