تحرك پذيري سلفيت جهادي در آسياي غربي و امنيت عمومي جمهوري اسلامي ايران

تحولات و رويدادهاي چند سال اخير در منطقه غرب آسيا و شمال افريقا، طيف گسترده اي از نتايج و پيامدهاي گاه متضاد را به همراه داشته و آينده منطقه غرب آسيا را دستخوش تلاطم هاي عميق امنيتي و سياسي نموده است. در اين ميان، فعاليت هاي گسترده و خشونت بار جريان هاي جهادگراي سلفي، موجب پديد آمدن نوعي از آنارشي و هرج ومرج در منطقه شده است. به طور طبيعي، كنشگري ضد امنيتي اين جريان ها مي تواند امنيت عمومي جمهوري اسلامي ايران را نيز ـ به عنوان دروازه ورود به آسياي غربي عرب زبان ـ دستخوش چالش هاي جدي سازد. در يك نگاه كلان، مسائلي چون تقليل دهي گفتمان سياسي مبارزه «استضعافي ـ استكباري» انقلاب اسلامي به ستيزه جويي درون مذهبي شيعي ـ سني، گسست جغرافيايي احتمالي محور موسوم به مقاومت، تجزيه جغرافيايي كشورهاي منطقه براساس بنيادهاي زباني، نژادي، مذهبي و...، خطر گسترش امواج افراط گرايي و ستيزه جويي ديني در منطقه، تضعيف يا حتي سقوط دو هم پيمان منطقه اي ايران يعني عراق و سوريه، اقتراب فيزيكي جهادگرايان به مرزهاي جغرافيايي ايران و درنهايت تهديد مستقيم اهداف اقتصادي اين كشور در غرب آسيا، ازجمله مهم ترين مخاطرات و چالش هاي فراروي امنيت عمومي جمهوري اسلامي برآمده از تحرك پذيري سلفيت جهادي در منطقه آسياي غربي به شمار مي آيد.