اثرات مصرف بهينه نيتروژن بر كارايي استفاده از آب باران و عملكرد گندم ديم در رژيم هاي رطوبتي متفاوت

به منظور بررسی اثرات مصرف نیتروژن بر عملكرد گندم دیم، كارائی زراعی نیتروژن و كارایی استفاده از آب باران در رژیم­های متفاوت رطوبتی دو آزمایش در شرایط دیم و آبیاری تكمیلی با سه نحوه مصرف نیتروژن شامل كل در پائیز، در پائیز + در بهار و در پائیز + در بهار (پنجه­دهی) به عنوان كرت اصلی و با پنج سطـح نیتروژن شامـل 0، 30، 60، 90 و 120 كیلوگرم در هكتار از منبع اوره به عنوان كرت فرعی با سه تكرار در قالب طرح بلوك­های كامل تصادفی به صورت كرت‌های یك­بار خرد شده در سال­های زراعی 92-1391 و 93-1392 در ایستگاه تحقیقات كشاورزی دیم قاملو اجرا شد. نتایج نشان داد در شرایط دیم با مصرف 30، 60، 90 و 120 كیلوگرم در هكتار نیتروژن، عملكرد دانه به ترتیب 478، 961، 1086 و850 كیلوگرم در هكتار افزایش (05/0p<) داشت. با افزایش نیتروژن تا سطح 90 كیلوگرم در هكتار، كارایی مصرف آب باران به حداكثر (3/10 kg.mm-1.ha-1) رسید. در شرایط آبیاری تكمیلی در مراحل خوشه­دهی و دو هفته پس از خوشه­دهی با مصرف 30، 60، 90 و 120 كیلوگرم در هكتار نیتروژن، عملكرد دانه به ترتیب 849، 1357، 1540 و1790 كیلوگرم در هكتار افزایش (01/0p<) یافت و 90 كیلوگرم در هكتار نیتروژن با بیشترین عملكرد، كارائی زراعی نیتروژن و كارایی استفاده از آب بهترین تیمار بود. همچنین نتایج نشان داد كه در شرایط دیم، مصرف كل و تقسیط 60 كیلوگرم نیتروژن در هكتار در میزان عملكرد، مقدار پروتئین دانه و كارائی­های زراعی و استفاده از آب در یك سطح معنی­دار موثر بود.