تعيين تيپ كاست كروموزومي mecدر ايزوله هاي هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي سيلين جدا شده از بيمارستان هاي سينا و امام رضا (ع) تبريز

زمينه و اهداف: استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي سيلين از عوامل عفونت بيمارستاني بوده و منجر به مرگ و مير بالايي مي شود. از آنجايي كه اين سويه ها در جهان شيوع پيدا كرده اند، لذا شناسايي و تيپ بندي آنها ضروري به نظر مي رسد. مواد و روش ها: اين مطالعه تجربي به صورت توصيفي-مقطعي بر روي 1475 نمونه اخذ شده از بيماران در بيمارستانهاي امام رضا (ع) و سيناي تبريز در سال 92-1391 انجام گرديد. با استفاده از تست هاي فنوتيپي نظير رنگ آميزي گرم، كاتالاز، كواگولاز، DNase و تخمير مانيتول 169 سويه استافيلوكوكوس اورئوس و با آزمون مقاومت به متي سيلين، 100 ايزوله MRSA شناسايي شدند. تايپينگ SCCmec به روش مولتي پلكس PCR انجام گرديد. و نتايج با آزمون كاي دو در نرم افزار SPSS-18 آناليز شد. نتايج: آزمون ديسك آگار ديفيوژن با استفاده از ديسك سفوكسيتين (gµ 30) ميزان مقاومت به متي سيلين را 59% نشان داد. روش PCR در 100% ايزوله هاي MRSA ژن mecA و femB را نشان داد. فراواني تيپها و ساب تيپهايSCCmecIII (77%)،SCCmecI (5%)، SCCmecIVa (1%)، SCCmecIVc (1%)، سويه تركيبي SCCmecIVc-III (1%) و سويه هاي غير قابل تيپ بندي (15%) بدست آمد. سويه هاي Non typeable (سويه هايي كه با روش ما تيپ بندي نشدند) دو نوع بودند (10% فاقد باند و 5% داراي مولتي باند III-I بودند). در اين مطالعه 82% از ايزوله هاي HA-MRSA (تيپ I و III) ، 3% CA-MRSA (تيپ IVa، IVc و تركيبي III-IVc) و 15% Non typeable بودند. نتيجه گيري: در بين ايزوله هاي استافيلوكوكوس اورئوس مورد مطالعه ميزان مقاومت به متي سيلين 59% بود. غالبترين تيپ SCCmec در اين مطالعهSCCmecIII با ميزان 77% بود. نتايج حاكي از گسترش سويه هاي HA-MRSA به جامعه و سويه هاي CA-MRSA به بيمارستانها مي باشد، كه اين امر نگران كننده است.