رابطه بين صبح خيزي، عاطفه مثبت و منفي، رفتار خوردن و خوردن شكلات در دانشجويان

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط بين صبح­خيزي، رفتارهاي خوردن، عاطفه مثبت و منفي، و خوردن شكلات و بررسي اين متغيرها با توجه به خوردن صبحانه انجام شد. روش: طرح اين پژوهش از نوع همبستگي بود. 125 نفر از دانشجويان كارشناسي دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران، پرسشنامه رفتار خوردن داچ، مقياس عاطفه مثبت و منفي و مقياس تركيبي صبح­خيزي را تكميل كردند. 80 نفر از اين افراد پس از تكميل پرسشنامه­ها، در يك آزمايش چشيدن دروغين شكلات شركت كردند. تعداد شكلات­هايي كه افراد آنها را از لحاظ مزه بررسي كرده ­بودند به عنوان شاخصي عيني از رفتار خوردن در نظر گرفته­شد. يافته­ها: صبح خيزي با عاطفه مثبت، رابطه مثبت (r=0/35، p<0/01 ) و با رفتار خوردن بيروني رابطه منفي (r= -0/24، p<0/01 ) ) معني­داري داشت، اما بين صبح خيزي با عاطفه منفي ارتباطي يافت نشد. از بين متغيرهاي مورد مطالعه تنها بين رفتار خوردن هيجاني با تعداد شكلات­ها در آزمايش ارتباط مشاهده شد (r=0/25، p<0/01 ) اگرچه بين تعداد روزهاي صبحانه­خوردن در هفته با صبح­خيزي ارتباط وجود داشت (p=0/19 ، p<,0/05 اسپيرمن)، در هيچ يك از متغيرهاي مورد مطالعه بين افرادي كه صبحانه خورده بودند و افرادي كه صبحانه نخورده بودند تفاوتي مشاهده نگرديد. نتيجه­گيري: همبستگي بين تعداد شكلات مصرف­شده با رفتار خوردن هيجاني يافته مهم اين پژوهش است كه آزمايش فوق را به عنوان ابزاري عيني براي بررسي پديده خوردن هيجاني مطرح مي­كند. همچنين صبح­خيزي، همسو با پژوهش­هاي گذشته، با عاطفه مثبت و خوردن بيروني ارتباط داشت.