اثر تنش خشكي بر بيان ژن‏هاي رمزگذار آنزيم‎هاي خانواده بتائين‎ آلدهيددهيدروژناز (BADH) در آرابيدوپسيس

محلول‎هاي محافظت كننده به‎عنوان تنظيم‎كننده‎هاي اسمزي غيرسمي در سيتوپلاسم شناخته مي‎شوند. گلايسين‎بتائين از‎ مهم‎ترين اين تركيبات است كه در بسياري از گياهان در پاسخ به اثرات سوء تنش‎هاي غيرزيستي سنتز شده و تجمع مي‎يابد. در ‎برخي ‎از گونه هايي كه به عنوان انباشت‎كننده طبيعي گلايسين‎بتائين طبقه‎بندي مي شوند، در شرايط تنش، كولين طي يك مسير دو مرحله‎اي ساده توسط آنزيم‎هاي كولين‎مونواكسيژناز (CMO) و بتائين‎آلدهيددهيدروژناز (BADH) به گلايسين‎بتائين اكسيد مي شود. براساس اطلاعات موجود در پايگاه داده ژنوم آرابيدوپسيس (تارنماي TAIR) ژن‎هاي احتماليAtALDH8 و AtALDH9 آنزيم‎هاي اكسيد-كننده بتائين به گلايسين‎بتائين را در گياه آرابيدوپسيس رمز مي‏كنند. در مطالعه حاضر با بهره‎گيري از روش آناليز نسبي بيان ژن‎ها به‎كمك تكنيك (qRT-PCR) Quantitative RealTime PCR به ارزيابي تاثير دو سطح قطع آبياري بر الگوي بيان دو ژن‎AtALDH8 وAtALDH9 در سه اندام برگ‎هاي درحال توسعه، برگ‏هاي توسعه يافته و ريشه در آرابيدوپسيس پرداخته شد. مشاهدات نشان داد كه رفتار اين دو ژن در مواجهه با تنش خشكي متفاوت است. ‎به رغم اين كه بيان ژن AtALDH8 چندان متاثر از تنش و نوع اندام نبود، ميزان بيان ژن AtALDH9 بسيار به اين فاكتورها وابسته بود. درحالي‎كه بيان AtALDH9 در پاسخ به 12 روز قطع آبياري در برگ‎هاي توسعه يافته بدون تغيير بود، در برگ‎هاي درحال توسعه به حدود 7/0 برابر شاهد كاهش و در ريشه تا نزديك به چهار برابر آن افزايش يافت. در رفتاري متفاوت، پس از 16 روز قطع آبياري بيان اين ژن در برگ‎هاي در حال توسعه تقريبا به 5/2 برابر در مقايسه با شاهد افزايش و در برگ‏هاي توسعه يافته و ريشه با كاهش روبرو و به حدود 2/0 برابر شاهد رسيد. به‎طور كلي به‏نظر مي‎رسد كه AtALDH9 ايزوفرم موثر در شرايط مواجهه با تنش خشكي در آرابيدوپسيس است.