نقش ارتكازات در فقه الحديث و استنباط فقهي

از جمله قرائن مهم در تفسير هر متني، ارتكازات مخاطبان آن متن است؛ زيرا متكلم حكيم با توجه به باورها و تلقي هاي مخاطبان خويش با آنان سخن مي گويد. با وجود اهميت فروان اين قرينه كه مي تواند فهم دقيق تر بخش عمده اي از ادله نقلي را روي ما بگشايد، كمتر مورد توجه بوده و در مباحث الفاظ اصول به آن پرداخته نشده است. نگارنده در اين مقاله تلاش كرده است تا ضمن بيان نقش و كاركرد ارتكازات در مقام تفسير متن و استنباط فقهي، ابعاد و زواياي گوناگون آن را مورد كنكاش و بررسي قرار دهد.