رويكرد تفكر كلامي در اخلاقيات زيستي اسلامي

اختلاف نظر در اخلاقيات زيستي در غرب، ريشه در اختلاف در حدود بسط و توسعه قواعد هنجاري در ميان فرهنگ‌هاي مختلف دارد. شايد به واسطه هنجارهاي ياد شده بتوان اعمال انسان را به نحوي تحت عناوين ضروري، غيرمجاز و مجاز دسته‌بندي كرد كه مورد تصديق همگان قرار گيرد.در جهان اسلام نيز در ميان مقالات متفاوتي كه از سوي علماي اسلامي در خصوص چارچوب اخلاقيات زيستي اسلامي منتشر شده است تا كنون هيچ‌گونه كاوش جامعي در طبيعت مباحث كلامي ـ اخلاقي اسلام كه خود نتيجه توسعه سيستم فقهي ـ اخلاقي اسلام است، صورت نگرفته است و به عبارت ديگر رويكردتوصيفي و نه تحليلي اين مقالات در خصوص مباحث اصول قانون‌گذاري‌هاي پزشكي در اسلام با اخلاقيات كلامي ـ فلسفي و نحوه تاثير آن در فقه پزشكي در دوران معاصر سازگاري ندارد. پرسش‌هاي اخلاقي در مباحثات معاصر نيازمند پاسخ به پرسش‌هاي مهم‌تري است كه شالوده اصلي سلوك اخلاقي را در اسلام تشكيل مي‌دهند و صرفاً بيان فتواهاي فقهي در خصوص مسايل و مصاديقي نظير سقط جنين، اهداي عضو و نظاير آن كافي به نظر نمي‌رسد. در ميان فقهاي مذاهب گوناگون شريعت اسلام درباره‌ي اين مسايل، هيچ‌گونه اجماعي وجود ندارد. از اين‌رو به نظر مي‌رسد در مفهوم ميان فرهنگي اخلاقيات زيستي، آثار علماي اسلام با يك تحقيق منظم در اصول و قوانين اساسي و راهنماي اخلاق عملي در سنت اسلامي كه ريشه در علم كلام دارد به شكل قابل توجهي غني و پربارتر خواهد شد.