كاركردهاي تربيتي اميد و نقش آن در سلامت روان از ديدگاه قرآن

«اميد» در «تربيت» و «سلامت رواني» انسان نقش مهمي بر عهده دارد. از نظر قرآن «رجا» (اميد) انبساط سرور در دل به جهت امر محبوب است؛ در صورتي كه انسان بسياري از اسباب رسيدن به محبوب را تحصيل كرده باشد و به آرامش قلبي برسد.هدف از اين مقاله بيان كاركردهاي تربيتي اميد و نقش آن در سلامت و بهداشت روان است. لذا به روش توصيفي ـ تحليلي با رويكردي قرآني ـ روايي، مباني و عوامل ايجاد اميد را بررسي و نتيجه‌گيري مي‌كند كه از نظر قرآن «اميد» به واسطه دو رويكرد شناختي و رفتاري حاصل مي‌شود. انسان از «خودشناسي» به «خداشناسي» رسيده و اين باعث «خودباوري» و «خدامحوري» مي‌گردد. شخص تكيه به هست نماي هستي دارد و اگر آن را با رويكردهاي رفتاري مثل عمل صالح همراه نمايد، به اميدي پايدار دست يازيده است.از نگاه قرآن «اميد» در بُعد تربيتي عامل تحرك و باعث عمل مي‌باشد كه بازده كار را بالا برده، باعث تقويت قدرت صبر، حس شادكامي، كارايي، كارداني و... مي‌گردد كه همه اينها سلامت رواني انسان را به همراه دارد.