توانبخشي و اصول چهارگانه اخلاق زيستي

توانبخشي فرايند پويا و سلامت مداري است كه به فرد داراي ناتواني و بيمار كمك مي‌كند تا به كيفيت زندگي قابل قبول، احترام به خود و استقلال دست يابد. حوزه توانبخشي مملو از مسائل اخلاقي مي‌باشد كه برخي از آن‌ها را مي‌توان فقط مختص به اين حوزه دانست. در نظام سلامت، اين مسائل اخلاقي نوعي چالش در انتخاب يك مورد از چندين فعاليت مراقبتي موجود، كه به لحاظ اخلاقي نيز قابل دفاع هستند، انگاشته مي‌شوند. زيربناي كليدي يك مسأله اخلاقي به طور عمده به تعارضات ميان دو يا چند ارزش و اصول اخلاقي قابل دفاع برمي‌گردد. اين تعارضات هنگامي به وجود مي‌آيد كه در يك موقعيت باليني خاص چندين فعاليت مراقبت سلامت جايگزين وجود داشته باشد. راه حل منطقي مسائل اخلاقي در توانبخشي نيازمند بنيان‌نهادن مفاهيم اخلاقي در قلمرو سياسي در يك مفهوم وسيع و همچنين اتخاذ سياست‌هايي است كه نتايج آن از كانال گفتگوها و مذاكرات رسمي عمومي به دست آمده باشد.