واكاوي موضوع‌ شناسي و مستندات حكم‌ شناسي جراحي زيبايي

يكي از ابعاد معنوي انسان گرايش به جمال و زيبايي است. از اين رو بخش مهمي از زندگي انسان را جمال و زيبايي تشكيل مي‌دهد. جاذبه معنوي زيبايي علاوه بر اين‌كه او را به گزينش مسكن، مركب و لباس زيبا وامي‌دارد وي را به زيباسازي جسم و چهره‌اش فرامي‌خواند جراحي زيبايي در رهيافت چنين جاذبه نيرومندي پديدار شده است تا بدن را حفظ و ارتقا ببخشد و ساختار اعضاي بدن را متوازن‌تر و زيباتر نمايد.فقيهان عمل جراحي ترميمي را مشروع و مجاز دانسته‌اند، ولي آنان در زمينه عمل جراحي زيبايي محض اتفاق نظر ندارند برخي آن را حرام اعلام داشته‌اند و مباني‌اي همچون تغيير در خلقت الهي، روايات متضمن قبيح‌بودن برخي تصرفات در بدن، دورشدن از رسالت انساني، موجب فريب و تدليس‌بودن، احتمال خطر و ضرر، عدم مالكيت انساني نسبت به اعضاي بدنش، ارتكاب محظورات را ادله حرمت جراحي زيبايي به شمار آورده‌اند و در مقابل بسياري از فقيهان قائل به مشروعيت جراحي زيبايي شده‌اند.آنان براي اثبات نظريه خويش به اطلاق آيات، روايات متضمن حسن زينت و تجمل، اصل اباحه، عرف، دليل روانشناختي و جامعه‌شناسي استناد جسته‌اند و معتقد مي‌باشند جراحي زيبايي چنانكه توام با خطر شديد و عوارض جدي نباشد و به نيت آراستگي معقول ظاهري، محقق بشود و به بهبود كيفيت زندگي فرد بيانجامد با ممنوعيت شرعي روبرو نمي‌باشد.