بررسي رابطه بين هوش اخلاقي و خودكارآمدي با بهزيستي روانشناختي در ميان فرزندان شهيد، جانباز و ايثارگر دانشگاه اروميه

زمينه و هدف: با توجه به ظهور رويكرد مثبت‌نگر به سلامت رواني در سال‌هاي اخير، بهزيستي روانشناختي به عنوان رشد استعدادهاي واقعي هر فرد، توجه مجامع علمي را به خود جلب نموده است كه در اين ميان شناسايي عوامل تأثيرگذار بر آن داراي اهميت اساسي است. با توجه به اهميت بهزيستي روانشناختي و متغيرهاي مرتبط با آن، پژوهش حاضر با هدف تحليل روابط بين هوش اخلاقي و خودكارآمدي با بهزيستي روانشناختي انجام شد.روش: روش پژوهش توصيفي ـ همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش كليه فرزندان شهيد، جانباز و ايثارگر دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه اروميه بودند (160 نفر) كه با استناد به جدول مورگان و استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، 116 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش سه پرسشنامه بودند كه روايي و پايايي آن‌ها بررسي و تأييد گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها نيز از آزمون t، ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون چندگانه، تحليل مسير و t مستقل استفاده گرديد.يافته‌ها: يافته‌ها حاكي از آن بودند كه ميانگين خودكارآمدي دانشجويان بالاتر از ميانگين مورد انتظار قرار داشت (p<0.01) و در دو متغير ديگر تفاوت معني‌داري وجود نداشت؛ هر سه متغير پژوهش، همبستگي مثبت و معني‌داري با يكديگر داشتند (p<0.01)؛ هوش اخلاقي و خودكارآمدي به طور مستقيم بر روي بهزيستي روانشناختي تأثير داشتند (p<0.01)؛ هوش اخلاقي علاوه بر تأثير مستقيم بر بهزيستي روانشناختي، از طريق خودكارآمدي نيز به طور غير مستقيم بر آن تأثيرگذار بود، ميانگين هوش اخلاقي پسران به طور معني‌داري بالاتر از دختران قرار داشت (p<0.05)؛ در دو متغير ديگر نيز اختلاف معني‌داري بين دو جنس مشاهده نگرديد.بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش، هوش اخلاقي و خودكارآمدي تأثير معناداري بر بهزيستي روانشناختي داشتند. بنابراين مد نظر قراردادن اخلاقيات در دانشگاه و تلاش در جهت ارتقاي خودكارآمدي دانشجويان، مي‌تواند زمينه‌ساز ارتقاي بهزيستي روانشناختي آن‌ها گردد.