نقد حقوق بيمار بر مبناي آراء حكماي اسلامي (فارابي، ابن سينا، ملاصدرا)

علم پزشكي به عنوان يكي از علوم پراهميت در تاريخ علم و حكمت تلقي مي‌گردد. اهميت اين علم به نحوي است كه حتي در روايات اسلامي از آن به عنوان يكي از دو علم اساسي ياد شده است. هدف از اين پژوهش بررسي حقوق پزشكي با استفاده از آراي حكماي اسلامي (فارابي، ابن سينا و ملاصدرا) است. در اين پژوهش سعي داريم با استفاده از مباني علم‌النفس حكماي اسلامي نظير دوبعدي‌بودن انسان، تأكيد بر اصالت بعد روحي، تبيين ابعاد مختلف بعد روحي انسان و همچنين تبيين بعد جسماني انسان به عنوان يك كلِ واحد، به بررسي حوزه‌هاي گوناگون پزشكي نوين در حوزه آنتولوژيك، متدلوژي و معرفت‌شناسي پرداخته شود. از نتايج اين پژوهش مي‌توان به علل عدم تشخيص واقعي بيماري توسط پزشكان در بستري معرفت‌شناسانه اشاره نمود. روش مورد استفاده در اين پژوهش اسنادي ـ ‌‌تحليلي است كه با استفاده از متون حِكمي و فلسفي، آراي حكماي اسلامي مورد بررسي و تبيين واقع شده است.