ابعاد خودكنترلي در اخلاق شهروندي بر اساس آموزه‌هاي علوي (ع)

توسعه روزافزون نابهنجاري‌هاي مختلف رواني و اجتماعي در بين اقشار مختلف جامعه، ضرورت ارتقاي اخلاق شهروندي، همخوان با ارزش‌هاي ديني را مضاعف ساخته است. در اين راستا كشف بنيادهاي اخلاق شهروندي، نظام ترجيحات رفتار اجتماعي را ترسيم مي‌نمايد. پژوهش حاضر با هدف بررسي ابعاد مختلف «خودكنترلي» در اخلاق شهروندي بر مبناي آموزه‌هاي امام علي (ع) انجام گرفته است. در اين طرح به روش تحليلي ـ توصيفي، آموزه‌هاي علوي مربوط به اخلاق شهروندي با محوريت موضوع «خودكنترلي» رصد شده است. «خودكنترلي» در فرآيند اصلاح و حذف نابهنجاري‌هاي رفتاري و تحقق سازگاري اجتماعي در بين شهروندان بسيار تأثيرگذار مي‌باشد و موجب تنظيم و تعديل تجارب هيجاني به منظور دستيابي به مطلوبيت اجتماعي و كسب سلامت رواني مي‌شود. از رهگذر بررسي گزاره‌هاي علوي چنين به دست مي‌آيد كه «خودكنترلي» در دو بعد نگرشي و رفتاري، شاكله اخلاق شهروندي اسلامي را ترسيم نموده و با رويكردي هنجارگرا به تربيت اجتماعي شهروندان پرداخته است. همچنين بر ضرورت تجديد نظر در اخلاق اجتماعي تأكيد ورزيده و با روش‌هاي مختلفي، تقويت خودكنترلي را هدف قرار داده است.