بررسي نگرش مردم نسبت به توسعه‌ گردشگري شهري مطالعه موردي مناطق 7 و 10 تبريز

هدف از اين پژوهش بررسي نگرش مردم نسبت به توسعه‌ي گردشگري شهري در مناطق 7 و 10 تبريز و مقايسه‌ي نگرش مردم مناطق مورد مطالعه نسبت به مشاركت و توسعه‌ي گردشگري به منظور شناسايي هرگونه شباهت‌ها و تفاوت‌ها مي‌باشد. اين مقاله از نوع توصيفي– تحليلي بوده و جمع آوري داده‌ها از طريق مشاهده ميداني، توزيع پرسشنامه به صورت تصادفي ساده و مطالعات كتابخانه‌اي انجام گرفته است. در تجزيه و تحليل داده‌ها از تحليل عاملي و آزمون‌هاي ضريب همبستگي همچون كندال، گاما و دي سامرز در نرم افزار اس.پي.اس.اس نسخه 19 و آلفاي كرونباخ به منظور پايايي داده‌ها استفاده شده، كه مقدار آن 0.806 برآورد شده است. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه نگرش مردم در دو منطقه مورد مطالعه نسبت به مشاركت و توسعه‌ي گردشگري از نظر اقتصادي مثبت بوده و تنها تفاوت دو منطقه اين است كه افرادي كه در منطقه 7 مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، داراي نگرش مثبت‌تري نسبت به شرايط بعد از توسعه‌ي گردشگري مي‌باشند. ولي افراد مورد مطالعه در هر دو منطقه نسبت به شرايط اجتماعي و محيطي شرايط بعد از توسعه‌ي گردشگري اميدوار نبوده و به ديده ترديد مي‌نگرند.