سهم كمال گرايي دانشجويان در تعلل ورزي: نقش تعديل كننده جنسيت

كمال‌گرايي، شبكه‌اي از توصيفات و تعابيري شناختي از وقايع است كه با ارزيابي شخص از خود و ديگران و همچنين با مجموعه‌اي از معيارهاي غيرواقعي و نامتمايز درباره‌ي ارزش فردي و اعمال در ارتباط است. از ديگر سو تعلل ورزي، گرايشي غيرمنطقي در به تأخير انداختن و اجتناب از انجام وظايفي است كه بايد تكميل شوند. هدف از اين پژوهش بررسي رابطه كمال گرايي و تعلل ورزي در دانشجويان دختر و پسر دانشگاه گيلان بود. روش: 325 دانشجو (135 دختر و 190 پسر) با ميانگين سني 85/23 با انحراف استاندارد 56/2 به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه كمال‌گرايي مثبت و منفي (تري‌شورت و همكاران، 1995) و مقياس تعلل‌ورزي (شوارز و ديهل، 2000) بود. نتايج: ماتريس همبستگي متغيرهاي پژوهش نشان از همبستگي بالاي كمال گرايي منفي با هر سه مولفه تعلل ورزي داشت. در تحليل رگرسيون، كمال گرايي منفي پيش‌بيني كننده مناسبي براي تعلل ورزي بود. نتايج تحليل واريانس نشان داد كه مؤلفه مديريت زمان بر حسب جنس تفاوت معناداري را نشان مي‌دهد. بر اساس نتايج اين پژوهش، با استفاده از كمال گرايي منفي مي توان تعلل ورزي را پيش بيني كرد و آن را به عنوان شاخصي در آسيب شناسي تعلل ورزي كه پديده اي بسيار فراگير است به كار بست.