رابطه مقبول نمايي اجتماعي دانشجويان در شرايط گمنام و غيرگمنام با هوش، هويت اخلاقي، سن و پايه تحصيلي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه مقبول نمايي اجتماعي با هوش، سن، پايه تحصيلي و دو خرده مقياس دروني سازي و نمادي سازي هويت اخلاقي در حالتهاي گمنام و غيرگمنام و مقايسه دانشجويان دختر و پسر در مقبول نمايي اجتماعي بود. روش: در مطالعه اول 123 دانشجو به سه فرم A آزمون هوش نابسته به فرهنگ كتل، مقياس خوداهميت دهي هويت اخلاقي آكوئينو و ريد (2002) و مقياس مقبول نمايي اجتماعي كراون و مارلو (1960) پاسخ دادند. در حالي كه نام خود را روي برگه ها ننوشته و شرايط گمنام بود. در مطالعه دوم، نمونه اي متشكل از 31 دانشجو به همان آزمونها پاسخ دادند، با اين تفاوت كه نام خود را نوشته و شرايط به صورت غيرگمنام بود. 50 دانشجو از مطالعه اول از نظر رشته تحصيلي و سال ورود به دانشگاه با اين افراد همتا شدند. يافته ها: يافته هاي مطالعه اول حاكي از عدم تفاوت جنسيتي در مقبول نمايي اجتماعي و رابطه منفي اين سازه با نمادي سازي هويت اخلاقي و عدم رابطه آن با سن و پايه تحصيلي، هوش و دروني سازي هويت اخلاقي بود. نتايج مقايسه اين دو گروه حاكي از عدم تفاوت اين افراد در مقبول نمايي اجتماعي، نمادي سازي و دروني سازي هويت اخلاقي بود. نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر مي توان به تأثير فرهنگ و تغييرات فرهنگي توجه بيشتري كرد.