بررسي رابطه الگوهاي ارتباطي والدين با سازگاري اجتماعي كودكان پيش دبستاني

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه الگوهاي ارتباطي والدين با سازگاري اجتماعي كودكان پيش دبستاني بود. روش: پژوهش حاضر از نوع همبستگي و نمونه آن شامل 99 دانش آموز در حال تحصيل در مقطع پيش دبستاني بود كه به صورت تصادفي خوشه اي چند مرحله اي از بين مدارس يزد انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه الگوهاي ارتباطي و پرسشنامه رفتار سازشي دانش آموزان استفاده شد. يافته ها: نتايج حاكي از آن بود كه الگوي ارتباطي سازنده متقابل با سازگاري اجتماعي رابطه مثبت معني دار و الگوهاي ارتباطي توقع/ كناره گيري و اجتنابي متقابل با سازگاري اجتماعي رابطه منفي معني دار دارند. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه الگوهاي سازنده متقابل، كناره گيري زن/ توقع مرد و كناره گيري مرد/ توقع زن به طور معني داري قادر به پيش بيني سازگاري اجتماعي در كودكان مي باشند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش با آموزش الگوي ارتباطي سازنده متقابل در والدين مي توان به افزايش سازگاري اجتماعي كودكان كمك كرد.