اعتباريابي مقياس عشق مثلثي استرنبرگ در دانشجويان مجرد

مقدمه: اين پژوهش اعتبار سازه مقياس عشق را بر اساس نظريه مثلثي عشق استرنبرگ ارائه مي دهد و ضمن مرور نظريه هاي مهم در حوزه عشق به بحث درباره برخي موضوعات مهم در اين خصوص مي پردازد. همچنين، عناصر سه گانه مقياس عشق را كه شامل صميميت، شهوت و تعهد/تصميم گيري است بررسي و توصيف مي نمايد. روش: پژوهش از نوع زمينه يابي و نمونه آن متشكل از 122 دانشجوي مجرد بود كه با شخصي از جنس مخالف داراي رابطه بودند. آزمودني ها علاوه بر پاسخ به مقياس مثلثي عشق استرنبرگ، مقياس جذابيت متقابل مك كروسكي و مك كين را نيز تكميل نمودند. يافته ها: نتايج نشان داد كه هر سه رأس مقياس عشق به ميزان بالايي از همبستگي برخوردارند كه نشان دهنده قدرت آزمون در همگرايي است. در مقياس جذابيت متقابل نيز مؤلفه جذابيت اجتماعي با جذابيت وظيفه مدار و سپس با جذابيت جسماني و جذابيت جسماني با جذابيت وظيفه مدار رابطه قوي داشت. همچنين، بين مؤلفه هاي مقياس عشق و مقياس جذابيت بين فردي رابطه غيرخطي برقرار و ضرايب همبستگي حاصل نيز بسيار ضعيف بود. نتيجه گيري: مقياس عشق مثلثي در دانشجويان مجرد از پايايي و روايي خوبي برخوردار است.