پيشينۀ نمايش در ايران باستان

Background of Drama in Ancient Iran

ايران و هند تمدن‌هايي كهن با ريشه‌هاي عميق و مشترك‌اند، كه بي‌شك حضور و گستردگي آيين‌ها در اين دو تمدن نقش مهمي ايفا مي‌كند. دربارۀ پيدايش خاستگاه نمايش در ايران پيش از اسلام تا كنون بحث‌ها و نظريات مختلفي بيان شده است. در ميان نظريات مختلف در اين باب، ديدگاه خاستگاه آييني اساس نظرگاه ما را در اين بحث تشكيل خواهد داد. در اين پژوهش، ابتدا به‌اختصار، نظر اين گروه از پژوهندگان بيان مي‌شود. آن‌گاه با فرض پيشينگي خيمه‌شب‌بازي بر نمايش انساني و با اتكا به شواهد باستان‌شناختي از تمدن‌هاي كهن جيرفت و شهر سوخته و مقايسۀ آن‌ها با يافته‌هاي مشترك از تمدن كهن سند، و امتزاج وسيع فرهنگي در اين مناطق، در هزاره سوم پيش از ميلاد، ديدگاه نگارندگان دربارۀ منشأ نمايش در ايران ارائه خواهد شد.

Many theorists hold that theater derives from rituals.  Iran and India are two ancient civilizations with deep and joint origins in which rituals have an important role. There are many debates about the origins of drama in ancient Iran. In this research we will concentrate on a view which holds "ritual origin" for drama. First we will shortly introduce the related theories .Then according to the theory of puppetrys priority over drama and depending on the archeological evidences from ancient civilizations of Jiroft and ShahrI Sukhta and comparing them with similar findings from the civilization of Indus valley and their broad intercultural relations during the third millennium BC, we will express a new perspective about the background of drama in Iran.