اثربخشي معنا درماني گروهي كوتاه‌مدت بر اختلال استرس پس از ضربه در ايثارگران

مقدمه: اختلال استرس پس از ضربه يكي از اختلالات مهم رواني است كه مي‌تواند تأثير منفي زيادي بر زندگي افراد به‌جاي گذارد. پژوهش حاضر به‌منظور بررسي اثربخشي معنا درماني گروهي كوتاه مدت بر كاهش اختلال استرس پس ازضربه صورت گرفته است. روش: اين پژوهش از نوع تحقيقات شبه آزمايشي با دو گروه آزمايش و كنترل است. جامعه آماري شامل كليه ايثارگران اداره آموزش‌وپرورش اسلام‌آباد غرب به تعداد 140 نفر بودند كه به‌وسيله پرسشنامه PCLM، 93 نفراز افرادي كه داراي اختلال استرس پس از ضربه بودند مشخص شدند. سپس به شيوه نمونه‌گيري در دسترس تعداد 30 نفر به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شده و به‌صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل قرارداده شدند. برنامه درماني طي 9 جلسه 120 دقيقه اي و در مدت 5 هفته براي گروه آزمايشي اعمال گرديد. ابزار اندازه‌گيري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه تاثير پيامد رويداد IESR بود كه در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها به‌وسيله تحليل كوواريانس چند متغيره (مانكوا) و با استفاده از نرم‌افزارSPSS 19 انجام شد.