پيش‌بيني رضايت از زندگي با تاكيد بر هويت ديني، با قدرت تاب‌آوري و اميد به زندگي در كاركنان يك واحد نظامي و انتظامي

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر پيش بيني و مقايسه رضايت از زندگي با تاكيد بر هويت ديني با قدرت تاب آوري و اميد به زندگي كاركنان نظامي و انتظامي بود. روش: اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي همبستگي انجام گرفت. براي اين منظور پرسشنامه مقياس رضايت از زندگي داينر، پرسشنامه تاب‌آوري كانر و ديويدسون، پرسشنامه اميد به زندگي اسنايدر، پرسشنامه هويت ديني لطيف آبادي بر روي نمونه ايي به حجم 240 نفر (120 نفر از كاركنان انتظامي و 120 نفر از كاركنان نظامي) كه به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شده بودند، اجرا شد. نتايج: نتايج نشان داد كه اميد به زندگي 0/10 درصد، تاب آوري 0/12درصد و هويت ديني 0/10 درصد از رگرسيون رضايت از زندگي را تبيين مي كند. همچنين قابل ذكر است كه تمام متغييرها به طور همزمان (اميد به زندگي، تاب آوري و هويت ديني)، 0/20 درصد از رگرسيون رضايت از زندگي را تبيين مي كند. بحث: با توجه به نتايج به دست آمده، پيشنهاد مي شود افراد و مسئولان با آموزش اميد به زندگي، تاب آوري و هويت ديني شرايطي را فراهم آورند كه باعث رضايت از زندگي بيشتر شده و منجر به سلامت رواني بهتر اين قشر فداكار از جامعه شود.