رابطه بين خودكارآمدي با سبك مديريت كلاس اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي، مطالعه موردي: يكي از مراكز آموزش عالي نيروهاي مسلح

مقدمه: هدف كلي اين تحقيق بررسي رابطه خودكارآمدي اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي با سبك مديريت كلاس آنان بود. روش: اين پژوهش ازنظر هدف، تحقيقي كاربردي و بر مبناي ماهيت و روش، نوعي تحقيق همبستگي است. جامعه‌ آماري تحقيق اساتيد و اعضاي هيئت‌علمي يكي از مراكز آموزش عالي نيروهاي مسلح بود. روش نمونه‌گيري، تصادفي ساده و حجم نمونه 100 نفر بود. نتايج: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان ‌داد، بين خودكارآمدي با سبك مديريت كلاس رابطه مستقيم و معنادار وجود دارد همچنين مؤلفه‌هاي خودكارآمدي ازجمله شايستگي هاي فردي، شايستگي هاي اجتماعي و شايستگي تدريس با سبك مديريت كلاس ارتباط مستقيم و معناداري داشته، ولي بين شايستگي هاي پژوهشي با سبك مديريت كلاس ارتباط معناداري مشاهده نشد. بحث : با توجه به رابطه خودكارآمدي با سبك مديريت كلاس اعضاي هيئت‌علمي، بايستي براي اثربخش نمودن كلاس ها در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي براي ارتقاي خودكارآمدي اعضاي هيئت علمي برنامه ريزي لازم را انجام داد.