نقش روايات تفسيري در ميانجي‌گري اختلافات مفسّران (مورد مطالعاتي: ظواهر آيات سوره مدّثّر)

سوره مدّثّر در جزء بيست‌ و نهم قرآن كريم قرار دارد كه بنابر نظر غالب مفسّران، مكّي و از اولين سوره‌هايي است كه بر رسول خدا صل الله عليه و آله نازل شده است. موضوع آن نيز بر محور انذار و نكوهش كفّار استوار است. مقاله پيشِ رو برگرفته از پايان‌نامه تفسير روايي سوره‌هاي مدّثّر و قيامت بر مبناي روايات اهل‌بيت عليهم السلام« است. پس از بررسي گسترده نظرات مفسّران ذيل آيات اين سوره، اين نتيجه حاصل شد كه در تفسير بسياري از آيات، ميان مفسّران اختلاف نظر وجود دارد و فرضيه اين نوشتار آن است كه در چنين مواردي مي‌توان با رجوع به روايات تفسيري پيامبر اكرم صل الله عليه و آله و ائمه اطهار عليهم السلام: كه متّصل به وحي هستند، به حل اين اختلافات پرداخت، بعضي نظرات را بر بعضي ديگر ترجيح داد، يا برخي ديدگاه‌ها را رد كرد، يا به نحوي بين نظرات ـ با توجّه به منطوق روايات جمع كرد و يا به مفهوم قابل اعتمادتري از روايت، غير از نظرات مفسّران دست يافت. در اين مقاله به بررسي ظواهر آيات سوره مدّثّر كه در تفسير آن‌ها ميان مفسّران اختلاف نظر وجود دارد و در كتب روايي و تفسيري نيز رواياتي در تبيين آن‌ها از معصومان عليهم السلام آمده، پرداخته شده است. هدف اين مقاله آن است كه نشان دهد روايات رسيده از معصومان عليهم السلام مي‌توانند ـ در بسياري موارد ـ در ميانجي گري و يا حل اختلافات مفسّران در تفسير آيات قرآن، نقشي اساسي و مهم ايفا كنند.