دارالشفاي رَبع رشيدي: سازمان ادارى، آموزشى و درمانى

يكي از مهم‌ترين مراكز پزشكي در جهان اسلام، دارالشفاي «رَبع رشيدي»  بوده كه مي توان آن را بزرگ‌ترين مجموعه موقوفي، علمي، آموزشي و مذهبي ايران عصر ايلخاني (654-750) دانست. اين دارالشفاء درواقع بيمارستان و مكاني براي پذيرش و درمان بيماران، آموزش پزشكي و تهيه مواد مختلف دارويي بوده است. در اين پژوهش با روش توصيفي تحليلي  سازمان دارالشفاي ربع رشيدي از جنبه هايي چون ساختار مديريت، نظام مالي، وظايف و كاركردهاي درماني و آموزشي بررسي شده است. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد كه دارالشفاي ربع رشيدي با برخورداري از پشتوانه مالي مشخص و مستقل، بسياري از كاركردهاي بيمارستان­هاي امروزين، مانند استفاده از روش‌هاي آموزشي باليني و نظري  را به‌صورت هم‌زمان، متناسب با امكانات آن عصر دارا بوده است؛ نيز اين دارالشفاء از طريق ايجاد ارتباط نزديك با مجامع و مراكز علميِ سرزمين هاي ديگر به ويژه هند و چين، در اقتباس و انتقال  دستاوردهايِ علمي و  پژوهشي اطباي آن نواحي به ايران مؤثر بوده است.