ارزيابي مزيت توليدي شمش آلومينيوم ايران با روش هزينه منابع داخلي

توسعه فعاليت‌هاي صنعتي ‌صادرات‌گرا، مستلزم شناسائي مزيت‌هاي نسبي ‌و ايجاد مزيت رقابتي است، تا به پشتوانه توليد كالاهاي رقابت‌پذير و مزيت‌نسبيرقابتي، توليدكنندگان داخلي توان رقابتي داشته باشند. نتايج محاسبه هزينه منابع داخلي براي فلز (شمش) ‌آلومينيوم، در صور قيمت بازاي هر تن در چهار گزينه ممكن قيمت‌تمام شده در ايران، قيمت جهاني، قيمت سيف وارداتي و قيمت فوب صادراتي؛ و بر اساس دو حالت با احتساب برق ‌و گاز مبادله‌اي، و غيرقابل مبادله‌اي ‌و داخلي ‌و غيرقابل تجارت حاكي‌ از آن است كه توليد فلز آلومينيوم در ايران در شرايط موجود مزيت توليدي نداشته‌ و قيمت محصول حتي هزينه عوامل‌و نهاده‌هاي مبادله‌اي را كفاف نمي‌كند. در واقع، با احتساب برق‌ و گاز در كل هزينه غيرمبادله‌اي توليد، براي هر سه گزينه قيمتي محتمل فلز آلومينيوم، توليد هر يك دلار شمش آلومينيوم در ايران دست‌كم بيش از يك دلار هزينه توليد داخلي آن (با شرايط فعلي ضعف دانش فني‌و بهره‌وري پايين جزئي و كلي عوامل توليد) است، مگر آنكه تحولات اصلاحي بنيادين در بهره‌وري عوامل توليد اعم از نيروي‌كار، انرژي، مواد اوليه و به طورخاص روزآمد شدن شكاف تكنولوژيكي صنعت آلومينيوم صورت پذيرد.