تحليل نقش مكانيزم هاي يادگيري سازماني در رفتار اشتراك دانش

اين پژوهش با هدف بررسي نقش مكانيزم هاي يادگيري سازماني در رفتار اشتراك دانش معلمان در سال تحصيلي 93-1392 اجراء شده است. جامعه آماري پژوهش متشكل از كليه معلمان مدارس دوره اول متوسطه شهرستان اردبيل (ناحيه 1 و 2) است كه با استفاده از فرمول كوكران 250 معلم به روش تصادفي ساده مورد آزمون قرار گرفتند. براي گردآوري داده ها از دو پرسشنامه به ترتيب مكانيسم هاي يادگيري سازماني آرمسترانگ و فولي و رفتار اشتراك دانش بر گرفته از پژوهش مجيد كه پايايي آنها به ترتيب 0.79 و 0.86 مي باشد استفاده شده است. داده هاي گردآوري شده با استفاده از روش هاي آماري T تك نمونه اي، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه به روش گام به گام تجزيه و تحليل شد. نتايج حاصل نشان داد وضعيت مكانيزم هاي يادگيري سازماني، رفتار اشتراك دانش در مدارس دوره اول متوسطه شهرستان اردبيل با ميانگين متوسط به بالا است. همبستگي حاصل از فرضيه هاي تحقيق نيز نشان داد بين ابعاد مكانيزم هاي يادگيري سازماني با رفتار اشتراك دانش رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه از ميان ابعاد مكانيزم هاي يادگيري سازماني، به ترتيب تعيين نيازهاي رشد و يادگيري و تأمين آن پيش بيني كننده مناسبي براي رفتار اشتراك دانش معلمان است.