ضوابط قانوني عفاف و حجاب و وظايف نيروي انتظامي

مسيله عفاف و حجاب در يك جامعه اسلامي بهعنوان ركن اصلي سلامت اجتماعي و جامعه امن محسوب ميشود. به همين منظور قوانين و دستورالعملهاي مرتبط به حجاب و عفاف تدوين شده است كه ازجمله وظايف نيروي انتظامي تعيين حدود عفاف و حجاب در جامعه بهمنظور تشخيص مصاديق آن است. مقاله حاضر كه نتيجه تحقيقي در همين زمينه و پاسخگويي به دو سوال ملاكهاي بدحجابي در قوانين ايران و راهكارهاي مقابله با بدحجابي توسط نيروي انتظامي ميباشد. روش تحقيق، كيفي و از نوع تحليل محتواي متون قانوني بود و جامعه آماري تحليل محتوا كليه كتب و منابع قانوني بود كه بهصورت تمام شمار مطالعه شد. نتايج تحقيق نشان داد كه 26 قانون، آييننامه، دستورالعمل و بخشنامه مرتبط با موضوع حجاب و عفاف وجود دارد. ملاكهاي بدحجابي در قوانين بهطور خلاصه، نپوشيدن كامل موي سر و هر جاي ديگر بدن براي زنان جز وجه و كفين، پوشيدن دامن و شلوارهاي كوتاه، چسبان، چادرهاي نازك و توري، مانتوهاي نامناسب، آرايش صورت و مو بهطور غيرمتعارف و استفاده از كلاه بدون مقنعه ميباشد. ازجمله ملاكهاي بيعفتي براي مردان استفاده از گردنبند و گوشواره، استفاده از البسه زنانه، شلوارهاي كوتاه، چسبان و تنگ و نازك بيان شد. راهكارهاي ارايهشده براي مقابله با بدحجابي توسط نيروي انتظامي عبارت بودند از تلاش براي بهروز كردن قوانين مربوطه متناسب با شرايط زمان و مكان و نشستهاي كارشناسانه و ارايه راهحل، كاهش مصاديق بدحجابي و اطلاعرساني قوانين به مردم و همچنين مطالبهگري از ساير دستگاههاي مجري و مسيولين امر و مجازات اماكن تفريحي كه اين قوانين را رعايت نميكنند.