تبيين عوامل رفتاري موثر بر نوآوري و كارآفريني در جهت پيشبرد اهداف اقتصادي شيلات (مطالعه اي در شيلات استان مازندران)

نوآوري و كارآفريني از مفاهيم بسيار مهمي هستند كه اهميت و مزاياي آن در سال هاي اخير براي شمار زيادي از سازمان ها، شركت ها و بنگاه هاي تجاري در زير بخش هاي مختلف صنعتي، كشاورزي و خدماتي كاملاً محسوس بوده است. براين اساس هدف از پژوهش حاضر، شناسايي و رتبه بندي عوامل رفتاري موثر بر نوآوري و كارآفريني سازماني در اداره كل شيلات استان مازندران مي باشد. روش اين پژوهش به لحاظ هدف از نوع كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي- پيمايشي مي باشد. جامعه آماري تحقيق كارشناسان و خبرگان اداره كل شيلات استان مازندران مي-باشند. در پژوهش حاضر پس از مطالعه ادبيات تحقيق، عوامل رفتاري موثر بر نوآوري و كارآفريني سازماني شناسايي گرديد. داده هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه هاي دلفي و مقايسات زوجي گردآوري، و با استفاده از روش دلفي فازي و فرآيند تحليل سلسله مراتب گروهي- فازي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحليل حاكي از آن بود كه عوامل رفتاري موثر بر نوآوري و كارآفريني سازماني به ترتيب اولويت عبارت اند از: سبك هاي رهبري؛ فرهنگ سازماني؛ روحيه تيمي؛ آموزش كارآفريني؛ ارتباطات سازماني، و ريسك پذيري. براين اساس، مديران مي توانند با مد نظر قرار دادن اين عوامل و توجه به آن، گام مهمي در جهت توسعه كارآفريني و نوآوري در سازمان بردارند.