طراحي الگوي عوامل موثر بر تصميم گيري جهت برون سپاري فعاليت ها (مورد مطالعه: شركت صنايع اُپتيك اصفهان)

امروزه بسياري از كسب وكارها اعم از خصوصي، دولتي، انتفاعي، خيريه و مؤسسات آموزشي و پژوهشي به واسطه مزاياي موجود در امر برون سپاري، استراتژي برون سپاري را در تمامي ابعاد سازماني جزو اهداف كلان خود قرار داده اند. تصميمات برون سپاري يكي از موضوعات راهبردي سازمان هاست. مديران همواره مي كوشند تا از مدل هاي تصميم گيري برون سپاري استفاده كنند؛ اما در عمل با مسايل و موضوعات مفهومي متنوعي روبه رو هستند. هم مديران و هم مشاوران آنان سعي در شناسايي اين مسايل دارند تا بتواند به گونه اي موثرتر از برون سپاري استفاده كنند كه وجود الگو و مدلي براي راهنمايي، مي تواند بسيار مناسب و كارا باشد. بر اين اساس، محققان با هدف شناسايي و دسته بندي معيارهاي موثر بر تصميم گيري برون سپاري و ارايه يك الگو در سازمان ها و به طور خاص در شركت صنايع اُپتيك اصفهان، با استفاده از روش تحقيق آميخته اكتشافي (استفاده از روش كيفي تحليل محتواي كيفي در بخش اول و استفاده از روش كمي پيمايشي و توزيع 10 پرسشنامه بين كارشناسان باتجربه و تجزيه و تحليل آن با استفاده از روش غربال گري فازي در بخش دوم)، سعي در تحقق اين هدف دارند. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه تصميم گيري براي برون سپاري فعاليت ها در سازمان ها، حاصلِ گذار از سه مرحله است. در مرحله ي نخست، مديران اين صنايع بايد از انگيزاننده ها و بازدارنده هاي برون سپاري(محرك هاي برون سپاري) مطلع شوند، در مرحله دوم، سازمان بايد از قابليت فعاليت براي برون سپاري اطمينان حاصل نمايند و در مرحله آخر، سازمان بايد از شرايط محيطي كه شامل شرايط سياسي و قانوني، شرايط تامين كنندگان و توانمندي سازمان در برون سپاري فعاليت ها است، آگاهي پيدا كنند.