تحليل كيفي رويكردهاي تبيين نزديك‌بيني سياستي در صنعت خودرو

با نگاهي كلي به حوزه خط‌مشي‌گذاري، مشخص مي‌شود كه به علت ماهيت بين‌رشته‌اي آن، انديشمندان و صاحب‌نظران با نگاه بنگاه‌هاي متفاوت علمي به آن پرداخته‌اند. يكي از چالش‌هاي خط‌مشي‌گذاران، به طور عام و صنعت خودرو به طور خاص، بروز پديده‌اي به نام نزديك‌بيني سياستي است. در اين پژوهش، تلاش گرديده كه با تعميق نگاه در بررسي بيماري نزديك‌بيني سياستي، ابعاد اين موضوع از منظر ‏ساير علوم انساني نيز مورد تحقيق قرار گيرد. بر اين اساس در اين مقاله ابتدا به تبيين نزديك‌بيني سياستي پرداخته و ‏سپس ادبيات موجود در خصوص اين آسيب با دقت نظر در ديدگاه‌هاي مختلفي كه از سوي انديشمندان ‏رشته‌هايي نظير جامعه‌شناسي، روانشناسي، علوم سياسي، اقتصاد سياسي و تحليل‌گران سيستم تبيين شده، مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان با تحليل كيفي رويكردهاي ارائه ‌شده در حوزه‌هاي مذكور به منطق گونه‌شناسي اين رويكردها اشاره گرديده است. با مقايسه رويكردهاي تبيين نزديك‌بيني سياستي در صنعت خودرو، عدم توجه به دو مؤلفه ويژگي شخصيت خط‌مشي‌گذار و همچنين ويژگي‌هاي صنعت مشخص گرديد و پيشنهاد مي‌گردد كه علاوه بر رويكردهاي پنج‌گانه از بعد روان‌شناسانه و نيز جذابيت‌هاي صنعت در تبيين چرايي نزديك‌بيني استفاده شود.