همبستگي بين جو اخلاقي و رضايت شغلي پرستاران بيمارستان‌هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

زمينه و هدف: جو اخلاقي مناسب مي‌تواند منجر به افزايش رضايت شغلي كاركنان يك سازمان شود. اين مطالعه با هدف تعيين همبستگي بين جو اخلاقي محيط كار و رضايت شغلي پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام شده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي ـ مقطعي بر روي 79 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 1393 انجام شده است. اطلاعات مورد نياز با استفاده از سه پرسشنامه جمعيت‌شناختي، پرسشنامه جو اخلاقي ويكتور و كالن، و شاخص توصيف شغلي سنجيده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata 13 و در سطح معني‌داري 0/05 انجام شد.ملاحظات اخلاقي: از شركت‌كنندگان رضايت شفاهي براي شركت در مطالعه گرفته شد.يافته‌ها: جو حرفه‌گرايي با ميانگين 3/34، اولين جو حاكم بر بيمارستان‌هاي مورد پژوهش بود و جو مستقل با ميانگين 2/90، به عنوان آخرين جو اخلاقي حاكم بر بيمارستان‌هاي مورد پژوهش گزارش شد. بيشترين رضايت شغلي شركت‌كنندگان مربوط به بعد سرپرست با ميانگين 3/54 و كم‌ترين رضايت شغلي آنان مربوط به بعد پرداخت با ميانگين 2/02 بود. بين ابعاد جو اخلاقي محيط كار و رضايت شغلي پرستاران در اكثر ابعاد به استثناي جو مستقل، همبستگي آماري معني‌داري مشاهده شد.نتيجه‌گيري: جو حرفه‌گرايي با بالاترين ميانگين نشان مي‌دهد كه پرستاران به سطح بالاتري از نيازهايي كه مازلو اشاره مي‌كند، براي رضايت شغلي توجه دارند. از آنجايي كه همبستگي معني‌داري در اكثر ابعاد جو اخلاقي با رضايت شغلي مشاهده شد، مي‌توان نتيجه گرفت كه بهبود جو اخلاقي حاكم بر سازمان مي‌تواند منجر به افزايش سطح رضايت شغلي و بهره‌وري بيشتر سازمان گردد.