نگاهي به مباني تشكيل منطقه پولي مشترك در جهان:مزيت ها و محدوديت ها و چشم انداز پيش روي ايران

اين مقاله به بررسي مباني اقتصادي تشكيل منطقه پولي مشترك و تجربه آن در جهان مي پردازد. در مطالعه انجام شده مهمترين معيارهاي تشكيل منطقه پولي مشترك بر اساس ديدگاههاي سنتي و مدرن معرفي، منافع و مضار پيوستن به يك منطقه پولي مشترك به جهت نظري بررسي و برخي ملاحظات تجربي مناطق پولي مشترك در جهان مد نظر واقع شده است. در بخش بعدي آن نيز معيارهاي تشكيل منطقه پولي مشترك در ايران و كشورهاي منطقه مقايسه شده است. مقايسه اين شاخص ها نشان مي دهد كه اساسا در ميان مدت به دلائلي چون پائين بودن تحرك نيروي كار و سرمايه در كشور، درجه پائين باز بودن اقتصاد ملي، فقدان تنوع در محصولات منطقه، محدود بودن ميزان تجارت درون منطقه اي، ميزان پائين همبستگي درآمد ايران با اغلب كشورهاي منطقه، تورم بالاي كشور، ماهيت متفاوت شوك ها و ناهمزماني سيكلهاي تجاري، عضويت ايران در يك منطقه مشترك پولي احتمالا دور از انتظار خواهد بود. تحت چنين شرايطي با توجه به تجربه اقتصادي ديگر اتحاديه هاي پولي جهان، حتي در صورت بوجود آمدن عزم سياسي در ايران و ديگر كشورهاي منطقه براي تشكيل چنين منطقه پولي مشتركي، غلبه ملاحظات سياسي بر ملاحظات اقتصادي مي تواند تشكيل يا ادامه حيات آن را متوقف يا با مشكلات جدي مواجه سازد.