امكان وقوع جنايت به وسيله ترك فعل

Studying of possibility of homicide by omission

نقش ترك فعل در وقوع جنايت ، همواره يكي از مباحث مورد مناقشه در تاليفات حقوقي بوده است . قانونگذار در ماده 295 قانون مجازات اسلامي 1392 امكان وقوع جنايت به واسطه ترك فعل را مورد پذيرش قرار داد و شرايطي براي امكان تحقق اين نوع از رفتار مجرمانه در نظر گرفت ؛ اما آنچه كه در اين ماده در مورد ترك فعل گفته شده در واقع فعل مشروط به ترك است و نه مطلق ترك فعل ؛ زيرا در هيچ صورتي صرف ترك موجب ضمان تارك نسبت به نتيجه نخواهد بود چرا كه ترك فعل در حدوث زيان ، تنها نقش « شرط » را داشته و از اين رو بين رفتار و نتيجه حاصله هرگز رابطه استناد برقرار نمي گردد . به علاوه مفاد ماده 295 ق . م . ا از جهاتي با موازين قانوني و منطقي ناسازگار به نظر مي رسد .

The omission of the crime has always been one of the issues disputed in legal literature. Legislator in Article 295 of the Penal Code in 1392 allows crime by omission accepted and the conditions for the realization of this type of criminal behavior considered; But what has been said in this article about the omission is subject to leave and not absolute act of omission; In no event will the liability would leave it to the apex of the result will not be because the omission of occurrence of loss, only the condition and the behavior of the results will not be about citation. In addition, it seems that the provisions of Article 295 are incompatible with the law and logical in some ways. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. .. ..