تاريخ پزشكي عرب از تولد نبي مكرم اسلام (ص) تا سقوط بني‌اميه

تاريخ پزشكي عربي دوراني است كه از تولد نبي مكرم اسلام شروع و تا سقوط بني‌اميه ادامه مي‌يابد كه به اشتباه بعضي مورخان به عنوان دوران سكوت تمدني شناخته مي‌شود. تاريخ اين دوران كه مصادف بوده با دوران جاهليت و سپس ظهور نبوت حضرت ختمي مرتبت محمد مصطفي (ص) و جانشينان ايشان، بيشتر با كشورگشايي اعراب هم‌زمان بوده است و كم‌تر به موضوع دانش پزشكي پرداخته شده است.در اين دوران دستورات طبي كه بيشتر جنبه پيشگيري‌كننده داشته‌اند، در اختيار پيامبر اكرم (ص) و ائمه معصومين قرار داشته و بسياري از مسلمين از آن تبعيت مي‌نمودند و اين دستورات طبي، بعدها به طب نبوي و طب ائمه مشهور گشتند. در اين دوران در كنار طب نبوي، پزشكي ساير تمدن‌هايي چون طب ايراني (جندي‌شاپور)، يوناني، رومي و سرياني نيز وجود داشته و از سوي پزشكان عرب بعد از قرن‌ها طب بدوي مورد توجه قرار گرفت. پزشكي نظامي عربي نيز هم در اين دوره شاهد رشد و شكوفايي بود و توانست زنان مسلمان را به سوي خود جلب نمايد.در اين پژوهش به بررسي تاريخ پزشكي عرب در دوران جاهليت، طب صدر اسلام (طب نبوي) و در نهايت پزشكي عرب در دوره بني‌اميه پرداخته مي‌شود.