مقايسه الگوريتم سبال با مدل SWAP و روش هاي محاسباتي جهت تعيين تبخير و تعرق

تعيين مقدار دقيق تبخير وتعرق در اراضي تحت آبياري براي برنامه ريزي تخصيص آب، بهينه سازي توليد محصول، مديريت آبياري و ارزيابي اثر تغيير كاربري روي راندمان آب ضروري است. بدين منظور در اين تحقيق، تبخير و تعرق با سه نوع روش مختلف سنجش از دور، مدل اگروهيدرولوژيكي و روش هاي محاسباتي براي مزرعه ذرت واقع در دشت نيشابور محاسبه گرديد. الگوريتم بيلان انرژي سطح براي زمين(سبال) و تصاوير سنجنده موديس در طي دوران رشد، مدل اگرو هيدرولوژيكي SWAP و روش هاي محاسباتي فائو پنمن مانتيث، هارگريوز ساماني و فائو بلاني كريدل روش هاي تعيين تبخير و تعرق در اين تحقيق مي باشند. ضرايب همبستگي 67/0 تا 91/0 بين الگوريتم سبال با مدل SWAP و روش هاي محاسباتي نشان داد كه الگوريتم سبال قابليت بالايي در تخمين تبخير و تعرق دارد. در بين روش هاي تعيين تبخير و تعرق پتانسيل نيز فائو بلاني كريدل نتايج بهتري نسبت به دو روش پنمن مانتيث و هارگريوز ساماني ارائه نمود. همچنين اين تحقيق مشخص كرد كه مي توان از الگوريتم سبال براي تعيين تبخير و تعرق در مناطق با كمبود داده و براي ارزيابي روش هاي محاسباتي و مدل هاي هيدرولوژيكي استفاده نمود.