نقش ميزان پايبندي زنان خانواده ها به سبك زندگي اسلامي در پيش بيني تعارضات خانوادگي

زمينه و هدف: سبك زندگي يكي از عناصر مؤثر در ميزان رضايت زناشويي و بروز اختلافات خانوادگي است. اين مطالعه با هدف بررسي نقش پايبندي زنان خانواده ها به سبك زندگي اسلامي در پيش بيني تعارضات خانوادگي انجام گرفت.مواد و روش: روش مطالعه به‌صورت توصيفي- همبستگي بود و جامعۀ آماري شامل كليۀ زنان متأهل ساكن استان اردبيل بودند. از بين اين زنان، 377 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شده و با پرسش نامه هاي سبك زندگي اسلامي (ILST) و تعارضات زناشويي (MSQ) مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي تجزيه‌ و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون خطي چندگانه بر روي نرم افزار SPSS-16 استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مؤلفه هاي اجتماعي، باورها، اخلاقي، مالي، خانوادگي، سلامت، تفكر و علم، امنيتي - دفاعي و مؤلفۀ زمان شناسي سبك زندگي اسلامي با كليۀ مؤلفه هاي تعارضات زناشويي رابطۀ منفي و معكوس دارند و اين مؤلفه ها 37 درصد از واريانس تعارضات زناشويي را تبيين مي كنند (001/0>p).نتيجه‌گيري: مي‌توان نتيجه گرفت كه هر چه ميزان پايبندي به سبك زندگي اسلامي در بين خانواده ها بيشتر باشد، ميزان اختلافات و تعارضات زناشويي كمتر مي شود و برعكس، هر چه قدر ميزان پايبندي به سبك زندگي اسلامي كمتر باشد، ميزان بروز تعارضات زناشويي بيشتر مي شود. اين نتايج، تلويحاتي را براي استفادۀ متخصصان و آسيب شناسان فرهنگي، رواني و اجتماعي از ترويج و ارتقاي سبك زندگي اسلامي در بين زنان خانواده ها در راستاي پيشگيري از آسيب ها و اختلافات زناشويي به دنبال دارد.