شناسايي و تعيين بار آلودگي آلاينده هاي كشاورزي در حوضه آبريز رودخانه هاي كارون و دز

وجود منابع آب و خاك مناسب در حوضه كارون بزرگ، عرصه گسترده منابع طبيعي، شرايط اقليمي مساعد و منابع سرشار انرژي باعث توسعه كشاورزي، صنعت و رشد جمعيت در حاشيه رودخانه هاي كارون و دز گرديده است. اين پژوهش با هدف شناسايي، بررسي وضعيت كمي، كيفي و تعيين بار آلودگي زهكش هاي كشاورزي حوضه كارون بزرگ (كارون و دز)، تعيين حجم زه آب و اثرگذاري بر كيفيت منابع توليد انجام شد. بر اين اساس با انجام مطالعه ميداني، نمونه برداري در طي چهار فصل در سال هاي 93-1392 از 24 نقطه ي ورودي زه آب ها به منابع آب و به تعداد 96 نمونه صورت گرفت. ويژگي هاي COD،PO4-3، BOD، DO، NO3-، NH3، TSS، pH، EC، كاتيون ها، آنيون ها و دبي اندازه گيري شد. نتايج نشان داد آلاينده هاي كشاورزي با حجمي معادل 2374 ميليون مترمكعب در سال باعث بار آلودگي از نوع TDS و NO3- به ترتيب 11862 و 51/65 تن در روز ايجاد نموده اند. بار آلودگي حاصل از مواد آلي بر مبناي BOD و COD به ترتيب معادل 7/29 و 211 تن در روز اندازه گيري شد. نتايج نشان داد بازه رودخانه دز، بيشترين سهم از نظر حجم زه آب و بار آلودگي ورودي را دارد. همچنين زهكش هاي كشاورزي شعيبيه، نيشكر هفت تپه، عجيروب و سليمه، كارون(k)، ميان آب و خارور در بازه دز، زهكش هاي سردارآباد(N) و زهوآباد در بازه شطيط و پسآب هاي پرورش ماهي مستقر در بازه گرگر از جمله مهمترين زهكش هاي اثرگذار بر كيفيت منابع آب و اراضي كشاورزي پايين دست حوضه به شمار مي روند.